Aby uniknąć zawału, należy przede wszystkim przeciwdziałać rozwojowi miażdżycy i choroby wieńcowej. Niektóre jej przyczyny są oczywiste, chociaż nie wszystkie są nam znane. Dlatego też warto je przypomnieć.
Nie pal! Nie ma nieszkodliwych papierosów. Teorie o lekkich papierosach, które mniej szkodzą, to wyłącznie chwyt marketingowy producentów.
Pij umiarkowane ilości alkoholu. Nikt nie namawia Cię do abstynencji, ale umiar jest złotem...
Jeżeli stwierdzono u ciebie podwyższone ciśnienie tętnicze krwi, dbaj o to, aby zostało znormalizowane. Stosuj się do zaleceń lekarza. Prowadź samodzielną kontrolę ciśnienia. Zakup aparatu Cię nie zrujnuje, a umiejętność jego obsługiwania nie jest wiedzą tajemną. Pamiętaj o tym, że niedocenianie nadciśnienia sprawia, że jest ono bardzo groźną choroba. Istnieją środki do jej prawidłowego leczenia, ale większość chorych je zaniedbuje.
Aktywność fizyczna może zastąpić wiele leków. Nie musisz wyciskać z siebie siódmych potów (chociaż lenić się też nie należy). Liczy się przede wszystkim czas wysiłku i regularność ćwiczeń, a nie ich intensywność. Wybierz rodzaj wysiłku, który będzie Ci odpowiadał. Ćwiczenia, których nie lubisz, zarzucisz bardzo szybko!
Jeżeli ważysz zbyt dużo - spróbuj zmniejszyć wagę ciała. Nie ufaj żadnym gwałtownym dietom cud! Zmień nawyki żywieniowe na takie, które pogodzą Twoje upodobania kulinarne z wymogami zdrowia. Zdrowy tryb życia nie powinien być formą pokuty.
Koniecznie zbadaj swój lipidogram, to znaczy poziom cholesterolu i jego frakcji oraz trójglicerydów we krwi. Nieprawidłowy lipidogram stanowi wskazanie do stosowania diety, a nierzadko również do leczenia farmakologicznego.
Kontroluj poziom cukru we krwi. Nie leczona cukrzyca może ciężko uszkodzić układ krążenia i wiele innych narządów. Choroba ta - w porę wykryta - może być skutecznie leczona, co zmniejsza ryzyko groźnych powikłań.
Walcz ze stresem. Wprawdzie nie da się go uniknąć, ale można przeciwdziałać jego następstwom. Naucz się go "rozładowywać". Jeżeli stres jest silny lub długotrwały, nie wstydź się skorzystać z pomocy psychologa lub psychiatry - pomoże Ci obronić się przed kryzysem. Pamiętaj, że podstępne są zwłaszcza objawy depresji, takie jak utrata "napędu życiowego". Depresja zwiększa ryzyko zawału.
Chroń swoje serce przed uszkodzeniami nie będącymi następstwem miażdżycy. Zwłaszcza nie daj się przekonać, że infekcję grypową, z towarzyszącą jej gorączką, najlepiej jest przepracować. Powikłania takich infekcji są trudne do leczenia, ciągną się bardzo długo i nierzadko doprowadzają do inwalidztwa. W skrajnych przypadkach serce może być uszkodzone w takim stopniu, że konieczny jest przeszczep.
Stosuj się do zaleceń dotyczących leków. W żadnym wypadku nie modyfikuj dawek leków ani nie zaprzestawaj ich stosowania bez porozumienia z lekarzem. Pamiętaj zwłaszcza o tym, że niektóre leki (z grup: beta-blokerów, inhibitorów konwertazy i statyn, a także kwas acetylosalicylowy) mogą mieć korzystny udział w profilaktyce przeciwzawałowej. O tym, czy środki, które Ci zalecono, należą do wymienionych grup, możesz zawsze zapytać swojego lekarza.
Kiedy natychmiast wezwać pomoc?
W przypadku wszystkich osób:- gdy czuje się ból (o takim charakterze jak w ramce na s.24) i traci przytomność;
- kiedy pojawia się ból i duszność;
- bólowi towarzyszy bardzo szybkie lub nierówne bicie serca.
W przypadku pacjentów z chorobą wieńcową lub po zawale:- ból wieńcowy trwa dłużej niż 15 minut;
- odczuwa się taki ból "jak przy zawale".
Jak postępować w ostrym incydencie wieńcowym?
- 1. Jak najszybciej wezwać pomoc, rzeczowo i precyzyjnie opisać sytuację dyspozytorowi lub lekarzowi.
- 2. Podać 1 tabletkę kwasu acetylosalicylowego: Acardu, Aspiryny, Polopiryny lub innego preparatu.
- 3. Położyć chorego, a jeżeli jest mu duszno, posadzić go.
- 4. W miarę możliwości zmierzyć choremu ciśnienie krwi.
- 5. Jeżeli ciśnienie skurczowe przekracza 110 mm Hg lub mamy do czynienia z osobą z nadciśnieniem tętniczym - podać JEDNĄ dawkę nitrogliceryny. Nie powtarzać dawek częściej niż co 15 minut. UWAGA! 6. Sprawdzić, czy data ważności preparatu już dawno nie upłynęła!
- 7. Przygotować warunki do szybkiego, wygodnego i bezpiecznego transportu chorego do karetki.
- 8. Jeżeli chory straci przytomność:
- układamy go na plecach;
- zbliżając ucho do ust chorego, sprawdzamy, czy oddycha (staramy się usłyszeć jego oddech lub poczuć na skórze wydychane powietrze);
- jeżeli chory nie oddycha, rozpoczynamy rytmiczny ucisk centralnej części klatki piersiowej z częstością raz na sekundę (jeżeli to możliwe, zawiadamiamy dyspozytora pogotowia o sytuacji);
- osoby odpowiednio przeszkolone powinny przeprowadzić pełne postępowanie reanimacyjne.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz